#4 Culturele plattegrond

De oorspronkelijke opdracht van dit blog was om een culturele route te maken rondom mijn stageschool. Tijdens de cultuurweek heb ik samen met mijn tutorgroep een culturele route gelopen in Amsterdam. (In de Jordaan) Mijn klasgenoten en ik hebben daar elk een bezienswaardigheid gepresenteerd aan de rest van de groep. Deze opdracht was een van de laatste opdrachten uit het eerste jaar die ik nog moest uitvoeren. Ik heb Hetty Hartogsveld gevraagd of ik deze opdracht kon koppelen aan de culturele route tijdens de cultuurweek. Hier heb ik toestemming voor gekregen.

De opdracht luidt als volgt: Maak een plattegrond waarop je met cijfers minstens tien bezienswaardigheden aangeeft. In de legenda benoem je de culturele zaken. Geef ook de route aan die gelopen moet worden. Daarna kies je vier interessante culturele bezienswaardigheden uit. Zorg voor een goede variatie.Deze ga je onderzoeken en beschrijven. Dit mag onderaan de kaart of op een apart papier.

Zie hier mijn plattegrond met legenda. Dit is de exacte route die ik daadwerkelijk gelopen heb in Amsterdam.

Een beschrijving van vier van de bezienswaardigheden:

1. Westerkerk (Nummer 2 op legenda) 

De Westerkerk is een kerk op de Westermarkt, aan de rand van de Jordaan. Het is tussen 1620 en 1631 gebouwd in renaissancestijl. Oorspronkelijk was dit een gereformeerde kerk, sinds 1816 werd dit een Nederlands hervormde kerk en sinds 2004 maakt het deel uit van de protestantse kerk. Het huwelijk van Beatrix en Claus vond ook in deze kerk plaats. (Op 10 maart 1966) 

Ik vond dat deze kerk een erg indrukwekkende uitstraling had, de reinaissancestijl is prachtig om te zien, en zelfs mensen die daar geen interesse in zouden hebben zouden toch moeten toegeven dat deze kerk erg prachtig uit ziet. De kerk is enorm met een lengte van 58 meter en een breedte van 29 meter. Hij is maar liefst 87 meter hoog. Zelfs toen we onze route vervolgd hadden en ons al een aantal straten verder op bevonden, stonden we nog even stil om deze kerk van afstand te bewonderen. (we stonden al bij punt 7 op de legenda en konden tussen alle straten door de enorme kerktoren nog goed zien.) 

2. Homomonument (nummer 3 op de legenda)

Het homomonument is een gedenkteken op de Westermarkt, het ligt tussen de Westerkerk en de keizersgracht in. Het monument werd in 1987 onthuld en bestaat uit drie roze granieten driehoeken, die samen een groter driehoek vormen. Het dient ter herdenking van alle homoseksuele mensen die zijn vervolgd vanwege hun geaardheid. De driehoeken hebben alle drie ook een eigen betekenis.

- De driehoek die half in het water steekt staat voor het heden en dient als herdenkingsplaats. De punt van de de driehoek wijst naar het nationaal monument op de dam. (Dat de slachtoffers van Duitse bezetting herdenkt.)

- De driehoek op het straatniveau (rechts op de foto) staat voor het verleden. En draagt de tekst "naar vriendschap zulk en mateloos verlangen". De punt van deze driehoek wijst naar het Anne Frank Huis.

- De driehoek die verhoogd is (linkt op de foto) staat voor de toekomst. Het dient als ontmoetingsplaats. Het wijst bovendien naar het hoofdkantoor van de homobelangenorganisatie COC aan de Rozenstraat.

3. Sint Andrieshofje (nummer 6 op de legenda)

Het Sint Andrieshofje is een van de oudste hofjes van Amsterdam. Dit is een van de bezienswaardigheden die ik heb gevonden en waarover ik heb verteld. Dit hofje werd gebouwd in 1616 door een roomskatholieke koopman Jan Jansz. In 1617 namen armlastige rooms-katholieke bejaarde hier hun intrek. Vanaf de tweede helft van de 17e eeuw was het hofje enkel bedoeld voor weduwen. De ingang naar dit hofje bevind zich aan de egelantiersgracht (nummer 7 op de legenda). De deur leidt naar een gangetje met Delfst blauwe muren die uitloopt op dit hofje.

Het hofje is leuk om even kort te bezoeken, kinderen zullen verbaasd zijn dat er een soort 'verborgen gang' naar dit hofje leidt. (Zelfs mijn eigen klasgenoten waren verbaasd toen ik deze deur plotseling open deed) Wel is het verstandig om niet te luid te praten bij dit hofje, stilte wordt er op prijs gesteld. Er wonen namelijk nog steeds mensen in de woningen rondom dit hofje.

4. Egelantiersgracht (nummer 7 op de legenda)

De Egelantiersgracht is een van de vele grachten in de jordaan, en dit was ook een bezienswaardigheid waarover ik heb verteld. De Egelantiersgracht is aangelegd in 1612 (dat geldt voor de meeste grachten in de jordaan) Een van de bijzonderheden van deze gracht is dat de grachtenpanden om deze gracht heen afkomstig zijn uit vrijwel alle tijden. Je zult hier zowel grachtenpanden vinden die afkomstig zijn uit de 17e eeuw (en bovendien ook bijna allemaal rijksmonumenten zijn), maar ook grachtenpanden die nog eens in de jaren 80 in de 20e zijn gebouwd. Ik heb tijdens onze route ook verschillende woningen laten zien van bekende mensen die aan deze gracht hebben gewoond. Zo woonde hier de schrijver Theun de Vries, en de beroemde Pedagoog Comenius. Ook vertelde ik het een en ander over de sobere Amsterdamse renaissance stijl. Aangezien we eerst al bij de Westerkerk waren geweest die gebouwd is in echte renaissancestijl, was het gemakkelijk om mijn klagenoten een vergelijking te laten zien van een gebouw dat gebouwd is in de sobere stijl. (In principe is dat een versimpelde kostenbesparende versie van de stijl.)

Al met al was dit een leuke (en ook leerzame) route om te lopen. Ook van de verhalen van mijn klasgenoten (bijvoorbeeld over de westerkerk en het homomonument) heb ik veel kunnen.

#3 Kind portret

Opmerking: Een deel van dit blog is geschreven in het eerste jaar, maar er zijn nu ook aanvullingen als tweedejaars pabo student, met name over de belangen van het maken van een cultureel kind portret.

Op dinsdag 26 februari heb ik op O.B.S de Tweespan, mijn stageschool, deze opdracht uitgevoerd. Er was mij namelijk gevraagd om een portret neer te zetten van een van de kinderen in mijn stageschool.

S'middags heb ik de kinderen van groep 3 de opdracht opgegeven om een tekening van hunzelf te maken, met daarbij iets wat zij bij zichzelf vinden passen. Dit heb ik ook met ze besproken. Wat past er nou eigenlijk bij jou? En hoe teken je jezelf? De kinderen waren enthousiast over de opdracht en gingen daarna al snel aan  de slag. Uiteindelijk heb ik een van de kinderen uitgekozen en heb ik deze eventjes meegenomen naar een rustigere ruimte om zijn tekening te bespreken. Ik heb hem hier een aantal vragen over gesteld. Wegens privacy redenen zal ik dit kind in dit blog kind "S" noemen.

S is een jongen in groep 3 op O.B.S de Tweespan en woont in Lemmer, hij is zes jaar oud. S is een jongetje met een getinte huidskleur, hij heeft zichzelf daarom op de tekening ook een bruine huidskleur gegeven. Zijn vader is namelijk Surinaams en zijn moeder komt uit Nederland. Zijn ouders zijn niet gescheiden. Op zijn tekening heeft S ook een voetbal getekend, ik heb hem gevraagd of hij op voetbal zit. S vertelde dat hij binnenkort op voetbal komt te zitten, zodra hij zijn zwemdiploma A heeft gehaald. Hij vindt het nu namelijk al ontzettend leuk om te doen en kan ook niet wachten om te beginnen. Op televisie kijkt hij graag naar Nickelodeon, hij gaf aan dat hij alle tekenfilms op de zender erg leuk vindt. Zowel lezen als tekenen vind S leuke bezigheden. Verder houdt S ook van muziek, hij is namelijk liefhebber van Gangnam Style!

Als leerkracht kun je met een cultureel kindportret snel achter details komen die in een normaal gesprek waarschijnlijk niet naar voren zullen komen. Aan de hand van een tekening kunnen kinderen makkelijker over thuis praten en ze kunnen gedetailleerde beschrijvingen geven, zelfs op jonge leeftijd. Op die manier ben je beter op de hoogte van de belevingswereld van de leerlingen in je klas en hier zou je dan tijdens je lessen ook op in kunnen spelen (of rekening mee kunnen houden). Ik denk dat als ik later als leerkracht mijn eigen klas zou hebben ik ook graag dit soort individuele gesprekken met mijn leerlingen zou willen hebben om meer te weten te komen over hun culturele achtergrond. 

#2 Wat is Cultuur?

Opmerking: Een deel van dit blog is geschreven in het eerste jaar, maar er zijn nu ook aanvullingen gemaakt op als tweedejaars pabo student.

In blog#1 heb ik jullie een beeld gegeven van mijn eigen culturele achtergrond. Maar wat verstaan wij nu eigenlijk onder 'cultuur?' daar ga ik in dit blog naar kijken.

Cultuur is een erg breed begrip, met mijn klasgenoten, Jasper Wijnia, Drazen Vukadin, Marije Bijlsma en Ferdi de Jong heb ik hier over gepraat. We vergeleken onze culturele paspoorten en bespraken in welke zin wij met elkaar overeen kwamen en op welke manier wij van elkaar verschilden. We hebben een mindmap gemaakt met daarop tekeningen van datgene waar wij aan denken bij cultuur. 

Onder cultuur verstaan wij veel verschillende onderwerpen. Het is naar mijn mening een soort van verzamelnaam voor alles dat door de mens wordt voortgebracht. Hierbij kun je denken aan muziek, historische gebouwen, kunstwerken, dansen, geschreven werk en mijn persoonlijke favoriet: films! 

Verder kun je onder cultuur ook de manier waarop mensen zich uiten verstaan. In andere landen zijn er bijvoorbeeld andere tradities, worden er andere dingen gegeten en zijn er andere leefgewoonte's. 

Ook kinderen zullen hun eigen beeld en interesses hebben binnen cultuur. Kinderen hebben verschillende achtergronden en verschillende belevingswerelden. Zoals ik in mijn vorige blog beschrijf vind ik het belangrijk om cultuur over te dragen en ik heb daar ook beschreven op welke manieren ik als leerkracht daar mijn steentje aan bij zou dragen. Maar het is ook belangrijk om naar de belevingswereld en achtergronden van de kinderen zelf te kijken. Hier zal ik in het derde blog op in gaan. 

#1. Jeroen & cultuur. 

Opmerking: Een deel van dit blog is geschreven in het eerste jaar, maar er zijn nu ook aanvullingen gemaakt op mijn leerdoel als tweedejaars pabo student met meer ervaring.

Heey, ik ben Jeroen uit klas 1A! En net zoals mijn medestudenten is mij gevraagd een beeld te scheppen van mijn culturele achtergrond en ervaringen. Dus laat ik dat eens gaan doen!

In een zekere zin is er in het gezin waarin ik ben opgegroeid wel degelijk sprake van een cultureel klimaat. Ik spreek dan niet zo zeer over een kunstzinnig gezin die graag uitstapjes deed naar musea en ook niet van een gezin dat geregeld het theater bezocht. Wel heb ik in mijn opvoeding een stukje Italiaanse cultuur meegekregen. Mijn opa, de vader van mij vader, werkte in Italië. Hij was importeur van Nederland en importeerde Italiaanse motoren. Hij was wekelijks in Italië en sprak de taal ook vloeiend. Bovendien is hij in de jaren 50 Nederlands kampioen geweest in de motorsport. Mijn vader kreeg hier in zijn opvoeding dus veel van mee. Hij groeide op met een voorliefde voor Italiaanse auto's en motoren, leerde ook Italiaanse woordjes en kreeg in zijn jeugd veel verhalen mee over de manier van leven in Italië. Ergens in de tijd dat mijn moeder nog als een blok viel voor de charmes van mijn vader, is ook zij meegegaan in zijn Italië gekte. Ook zij heeft een cursus Italiaans gevolgd en spreekt dus ook de taal.
En toen heeft de ooievaar mij afgeleverd! Je kunt je voorstellen dat mijn opvoeding dus ook niet heel anders is geweest. Al als kind was het voor mij de normaalste zaak dat er ontzettend veel pasta werd gegeten, gekookte aardappelen kreeg ik alleen te zien wanneer ik ging eten bij vriendjes of vriendinnetjes. Italiaanse muziek stond bij ons thuis geregeld op en al mijn hele leven wordt er alleen in Italiaanse auto's gereden. Ik leerde woordjes, liedjes en zelfs gebaren. Ook hebben we het land zelf een aantal keer bezocht.  Inmiddels als 22 jarige, ben ook ik niet meer te redden. Ook ik ben zo gek dat ik alleen in Italiaanse auto's rijd, het Italiaanse volkslied uit mijn hoofd ken en dat ik met mijn ouders sta te juichen bij het Italiaanse voetbalelftal! (Dat wil niet zeggen dat ik dat niet voor oranje zou doen.) Zo ben ik opgeroeid en opgevoed en zo zal ik dit ook graag aan mijn eigen kinderen willen doorgeven.

Als ik later voor de klas sta wil dat niet zeggen dat ik mijn klas ook wil ver-Italianiseren. Wel vind ik het belangrijk dat er enige (non Italiaanse) cultuur wordt overgedragen. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat kinderen liedjes leren zingen of misschien eens een theather bezoeken. Ook heb ik een grote passie voor films. Films vind ik een prachtig onderwerp dat je ook zeker onder cultuur kunt verstaan. Ik bezoek regelmatig de bioscoop en ik vind het geen probleem om bepaalde films erg vaak te bekijken. Hier zit ook een rijke historie in en ook (oudere) kinderen zullen ongetwijfeld gek zijn op films. Dit is iets wat ik in een zekere zin ook zal willen overdragen. Je kunt met kinderen bepaalde films bekijken, hier met ze over praten en hier verschillende opdrachten aan koppelen. Waar ik ook zeker een steentje in bij zou dragen als cultuur overdrager in het basisonderwijs is cultuur overdragen door middel van drama. Ik vind dit een fantastisch vak en ik vind het een geweldige manier voor kinderen om zichzelf te uiten en/of te ontplooien. Wat ik mijn 'zwakke' punt zou noemen bij het overdragen van cultuur is muziek. Zelf ben ik vrij a-muzikaal. Ik bespeel geen muziekinstrument en vind het nu dus ook lastig om op muzikaal gebied cultuur over te dragen. Een leerdoel zou voor mij dan ook zijn: "hoe kan ik ook effectief cultuur overdragen op muzikaal gebied?"

Naar dit leerdoel heb ik nu als tweedejaars pabo student gekeken, één van de drempelopdrachten in het tweedejaar betreft muziek. Ik weet nu dat er behalve het gebruiken van muziekinstrumenten diversen manieren zijn om muziek over te dragen. Ik kan dit doen door middel van het aanleren van liedjes, ik kan filmpjes gebruiken met behulp van het digibord en Youtube. Ook zijn er simpelere manieren waarmee ik kinderen de begrippen 'hoog' en 'laag' kan aanleren. Hiervoor kun je een bij in elkaar knutselen en deze omhoog en omlaag bewegen en daar de bijbehorende hoge en lage tonen bij te laten horen. (inspiratie hiervoor kwam tijdens het college van muziek.)


Bedankt voor het lezen van mijn blog!

Ciao!