Opmerking: Een deel van dit blog is geschreven in het eerste jaar, maar er zijn nu ook aanvullingen als tweedejaars pabo student, met name over de belangen van het maken van een cultureel kind portret.
Op dinsdag 26 februari heb ik op O.B.S de Tweespan, mijn stageschool, deze opdracht uitgevoerd. Er was mij namelijk gevraagd om een portret neer te zetten van een van de kinderen in mijn stageschool.
S'middags heb ik de kinderen van groep 3 de opdracht opgegeven om een tekening van hunzelf te maken, met daarbij iets wat zij bij zichzelf vinden passen. Dit heb ik ook met ze besproken. Wat past er nou eigenlijk bij jou? En hoe teken je jezelf? De kinderen waren enthousiast over de opdracht en gingen daarna al snel aan de slag. Uiteindelijk heb ik een van de kinderen uitgekozen en heb ik deze eventjes meegenomen naar een rustigere ruimte om zijn tekening te bespreken. Ik heb hem hier een aantal vragen over gesteld. Wegens privacy redenen zal ik dit kind in dit blog kind "S" noemen.
S is een jongen in groep 3 op O.B.S de Tweespan en woont in Lemmer, hij is zes jaar oud. S is een jongetje met een getinte huidskleur, hij heeft zichzelf daarom op de tekening ook een bruine huidskleur gegeven. Zijn vader is namelijk Surinaams en zijn moeder komt uit Nederland. Zijn ouders zijn niet gescheiden. Op zijn tekening heeft S ook een voetbal getekend, ik heb hem gevraagd of hij op voetbal zit. S vertelde dat hij binnenkort op voetbal komt te zitten, zodra hij zijn zwemdiploma A heeft gehaald. Hij vindt het nu namelijk al ontzettend leuk om te doen en kan ook niet wachten om te beginnen. Op televisie kijkt hij graag naar Nickelodeon, hij gaf aan dat hij alle tekenfilms op de zender erg leuk vindt. Zowel lezen als tekenen vind S leuke bezigheden. Verder houdt S ook van muziek, hij is namelijk liefhebber van Gangnam Style!
Als leerkracht kun je met een cultureel kindportret snel achter details komen die in een normaal gesprek waarschijnlijk niet naar voren zullen komen. Aan de hand van een tekening kunnen kinderen makkelijker over thuis praten en ze kunnen gedetailleerde beschrijvingen geven, zelfs op jonge leeftijd. Op die manier ben je beter op de hoogte van de belevingswereld van de leerlingen in je klas en hier zou je dan tijdens je lessen ook op in kunnen spelen (of rekening mee kunnen houden). Ik denk dat als ik later als leerkracht mijn eigen klas zou hebben ik ook graag dit soort individuele gesprekken met mijn leerlingen zou willen hebben om meer te weten te komen over hun culturele achtergrond.
