#1. Jeroen & cultuur. 

Opmerking: Een deel van dit blog is geschreven in het eerste jaar, maar er zijn nu ook aanvullingen gemaakt op mijn leerdoel als tweedejaars pabo student met meer ervaring.

Heey, ik ben Jeroen uit klas 1A! En net zoals mijn medestudenten is mij gevraagd een beeld te scheppen van mijn culturele achtergrond en ervaringen. Dus laat ik dat eens gaan doen!

In een zekere zin is er in het gezin waarin ik ben opgegroeid wel degelijk sprake van een cultureel klimaat. Ik spreek dan niet zo zeer over een kunstzinnig gezin die graag uitstapjes deed naar musea en ook niet van een gezin dat geregeld het theater bezocht. Wel heb ik in mijn opvoeding een stukje Italiaanse cultuur meegekregen. Mijn opa, de vader van mij vader, werkte in Italië. Hij was importeur van Nederland en importeerde Italiaanse motoren. Hij was wekelijks in Italië en sprak de taal ook vloeiend. Bovendien is hij in de jaren 50 Nederlands kampioen geweest in de motorsport. Mijn vader kreeg hier in zijn opvoeding dus veel van mee. Hij groeide op met een voorliefde voor Italiaanse auto's en motoren, leerde ook Italiaanse woordjes en kreeg in zijn jeugd veel verhalen mee over de manier van leven in Italië. Ergens in de tijd dat mijn moeder nog als een blok viel voor de charmes van mijn vader, is ook zij meegegaan in zijn Italië gekte. Ook zij heeft een cursus Italiaans gevolgd en spreekt dus ook de taal.
En toen heeft de ooievaar mij afgeleverd! Je kunt je voorstellen dat mijn opvoeding dus ook niet heel anders is geweest. Al als kind was het voor mij de normaalste zaak dat er ontzettend veel pasta werd gegeten, gekookte aardappelen kreeg ik alleen te zien wanneer ik ging eten bij vriendjes of vriendinnetjes. Italiaanse muziek stond bij ons thuis geregeld op en al mijn hele leven wordt er alleen in Italiaanse auto's gereden. Ik leerde woordjes, liedjes en zelfs gebaren. Ook hebben we het land zelf een aantal keer bezocht.  Inmiddels als 22 jarige, ben ook ik niet meer te redden. Ook ik ben zo gek dat ik alleen in Italiaanse auto's rijd, het Italiaanse volkslied uit mijn hoofd ken en dat ik met mijn ouders sta te juichen bij het Italiaanse voetbalelftal! (Dat wil niet zeggen dat ik dat niet voor oranje zou doen.) Zo ben ik opgeroeid en opgevoed en zo zal ik dit ook graag aan mijn eigen kinderen willen doorgeven.

Als ik later voor de klas sta wil dat niet zeggen dat ik mijn klas ook wil ver-Italianiseren. Wel vind ik het belangrijk dat er enige (non Italiaanse) cultuur wordt overgedragen. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat kinderen liedjes leren zingen of misschien eens een theather bezoeken. Ook heb ik een grote passie voor films. Films vind ik een prachtig onderwerp dat je ook zeker onder cultuur kunt verstaan. Ik bezoek regelmatig de bioscoop en ik vind het geen probleem om bepaalde films erg vaak te bekijken. Hier zit ook een rijke historie in en ook (oudere) kinderen zullen ongetwijfeld gek zijn op films. Dit is iets wat ik in een zekere zin ook zal willen overdragen. Je kunt met kinderen bepaalde films bekijken, hier met ze over praten en hier verschillende opdrachten aan koppelen. Waar ik ook zeker een steentje in bij zou dragen als cultuur overdrager in het basisonderwijs is cultuur overdragen door middel van drama. Ik vind dit een fantastisch vak en ik vind het een geweldige manier voor kinderen om zichzelf te uiten en/of te ontplooien. Wat ik mijn 'zwakke' punt zou noemen bij het overdragen van cultuur is muziek. Zelf ben ik vrij a-muzikaal. Ik bespeel geen muziekinstrument en vind het nu dus ook lastig om op muzikaal gebied cultuur over te dragen. Een leerdoel zou voor mij dan ook zijn: "hoe kan ik ook effectief cultuur overdragen op muzikaal gebied?"

Naar dit leerdoel heb ik nu als tweedejaars pabo student gekeken, één van de drempelopdrachten in het tweedejaar betreft muziek. Ik weet nu dat er behalve het gebruiken van muziekinstrumenten diversen manieren zijn om muziek over te dragen. Ik kan dit doen door middel van het aanleren van liedjes, ik kan filmpjes gebruiken met behulp van het digibord en Youtube. Ook zijn er simpelere manieren waarmee ik kinderen de begrippen 'hoog' en 'laag' kan aanleren. Hiervoor kun je een bij in elkaar knutselen en deze omhoog en omlaag bewegen en daar de bijbehorende hoge en lage tonen bij te laten horen. (inspiratie hiervoor kwam tijdens het college van muziek.)


Bedankt voor het lezen van mijn blog!

Ciao!